تیرهای فلنج پهن (یا تیرهای W) دارای فلنج پهن تری هستند که عرض آن به ارتفاع تار نزدیکتر است. نتیجه یک مقطع است که بیشتر شبیه یک H بزرگ است تا یک I.
این طراحی یک پرتو W را قادر می‌سازد تا بارها را در یک منطقه وسیع‌تر توزیع کند و آنها را برای استفاده به عنوان تیر یا ستون در هر اندازه ساختمان از جمله ساختمان‌های بزرگ و پل‌ها مناسب کند.
پرتوهای W، مانند تیرهای I، با کشیدن فولاد مذاب از میان توالی قالب ها و غلتک هایی که شکل را تشکیل می دهند، ساخته می شوند. این شکل منجر به اتصال کمی پخ بین فلنج و تار می شود که به افزایش استحکام یکنواخت تیر و مقاومت نیروی چند جهتی کمک می کند.
این نوع تیر بسیار شبیه به تیر W است زیرا دارای فلنج های پهن است که سطح مقطعی شبیه H ایجاد می کند. تفاوت در نحوه ساخت آنها است.
تیرهای H معمولاً از سه طول فولادی ساخته می شوند - دو فلنج و یک شبکه که در امتداد محل اتصال به هم جوش داده شده اند. فرآیند جوشکاری یا به صورت دستی یا با غلتاندن سه طول فولاد از طریق قالبی که آنها را در جای خود نگه می دارد انجام می شود و در تمام طول تیر یک جوش ایجاد می شود.
تیرهای جوشی تا 20 درصد قویتر از تیرهای کشیده شده در نظر گرفته می شوند.
تیر S استاندارد آمریکایی یک تیر فولادی سازه ای است که با یک تفاوت بزرگ بسیار شبیه به تیر I است. فلنج ها با شیب 1:10 مخروطی با سطح مقطع ضخیم تر به سمت مرکز جایی که فلنج (افقی) با تار (عمودی) برخورد می کند. این یک عضو سبک وزن را ایجاد می کند که ظرفیت تحمل بار بالایی دارد.
آنها در برابر بارهای خمشی و برشی بسیار مقاوم هستند و به همین دلیل است که اغلب در ساخت جرثقیل استفاده می شوند. فلنج مخروطی قابلیت‌های بار چرخ بالاتری را برای چرخ دستی فراهم می‌کند به این معنی که می‌تواند بارهای سنگین‌تری را نسبت به بالابرهایی که با استفاده از پرتو I ساخته شده است، بلند کند.
