فولاد ضد زنگ مخفف فولاد ضد زنگ مقاوم در برابر اسید است. فولادی که در برابر مواد خورنده ضعیف مانند هوا، بخار و آب مقاوم باشد یا ضد زنگ باشد، فولاد زنگ نزن نامیده می شود. در حالی که فولادی که در برابر محیط های خوردگی شیمیایی (خوردگی شیمیایی مانند اسیدی، قلیایی، نمکی و ...) مقاوم است، به نوع فولادی فولاد مقاوم به اسید می گویند.
به دلیل تفاوت در ترکیب شیمیایی بین این دو، مقاومت آنها در برابر خوردگی متفاوت است. فولاد ضد زنگ معمولی معمولاً در برابر خوردگی توسط مواد شیمیایی مقاوم نیست، در حالی که فولاد مقاوم در برابر اسید عموماً ضد زنگ است. کلمه "فولاد ضد زنگ" صرفاً به یک نوع فولاد ضد زنگ اشاره نمی کند، بلکه به بیش از صد فولاد ضد زنگ صنعتی اشاره دارد که هر کدام از آنها برای داشتن عملکرد خوب در زمینه کاربرد خاص خود ساخته شده اند. کلید موفقیت این است که ابتدا کاربرد را درک کنید و سپس درجه صحیح فولاد را تعیین کنید. معمولاً تنها شش نوع فولاد مربوط به کاربردهای ساختمانی وجود دارد. همه آنها حاوی 17 تا 22 درصد کروم هستند و انواع بهتر فولاد نیز حاوی نیکل هستند. افزودن مولیبدن می‌تواند مقاومت در برابر خوردگی اتمسفر، به ویژه مقاومت در برابر خوردگی اتمسفر حاوی کلرید را بهبود بخشد.
به طور کلی، سختی فولاد ضد زنگ بالاتر از آلیاژ آلومینیوم است و هزینه فولاد ضد زنگ بالاتر از آلیاژ آلومینیوم است.
