فولاد هوازدگی به افزودن تعداد کمی از عناصر آلیاژی (مانند مس، فسفر، کروم، نیکل، منگنز، مو، آل، وی، تیتانیم، ری و غیره) اطلاق می‌شود، به طوری که مقاومت در برابر خوردگی جوی آن به کلاسی از فولادهای کم آلیاژ بهبود قابل توجهی حاصل می‌کند. سطح آن می تواند یک لایه محافظ زنگ تشکیل دهد، به طور موثری نفوذ و انتقال رسانه های خورنده را مسدود می کند، اغلب هر چه زمان طولانی تر استفاده شود، نقش برجسته تری در هوازدگی آن دارد.
فولاد هوازدگی دارای خاصیت محافظت از لایه زنگ در برابر خوردگی جوی است و می تواند برای ساخت سازه های فولادی مانند وسایل نقلیه، پل ها، دکل ها و کانتینرها استفاده شود. در مقایسه با فولاد کربنی ساده، فولاد هوازدگی از مقاومت در برابر خوردگی بهتری در جو برخوردار است. در مقایسه با فولاد ضد زنگ، فولاد هوازدگی فقط مقدار کمی از عناصر آلیاژی دارد، مقدار کل این عناصر آلیاژی تنها چند درصد است، برخلاف فولاد ضد زنگ به بیش از ده درصد می‌رسد، بنابراین قیمت ارزان‌تر است.
فولاد هوازدگی معمولاً به دو دسته تقسیم می‌شود. بر اساس سیستم مس، P (0.07٪ تا 0.15٪)، قدرت تسلیم معمولاً کمتر از 345 مگاپاسکال است، ضخامت صفحه معمولاً بیش از 16 میلی متر نیست، مانند سری ASTMA242 ایالات متحده و سری JIS SPA ژاپن.
فولاد هوازدگی ساختاری جوش داده شده: سیستم کروم-نیکل اصلی است که حاوی مقدار P 0.04٪ یا کمتر است، مانند سری ASTMA588 و A514 ایالات متحده، سری JISS MA ژاپن.
